Logo Fundacji Wiedzieć JakWiedzieć JakFUNDACJA
c

Dlaczego mówimy o TUSie?

Biznes

W dzisiejszych czasach zarówno generacja Z, oraz alfa jak i ich millenialsowi rodzice częściej, niż w przeszłości są w stanie wskazać na te elementy edukacji, które ich zdaniem nie działają, mają braki, lub w ogóle nie istnieją (a mogłyby zaistnieć). Trudno zatem dziwić się, że przy rosnącym tempie życia część kompetencji, które mogłyby przyjść organicznie, chcąc nie chcąc zostaje oddelegowana gdzie indziej. Wśród głosów młodego pokolenia o zmianach w edukacji podnosi się często głos o umiejętnościach wyrastających z psychologii. Jedną z nich jest Trening Umiejętności Społecznych.

Czym on jest, a czym nie?

TUS nie należy do gatunku enigmatycznych metod na poprawę koncentracji, stworzenie magnetyzmu przyciągającego ludzi określonego typu, czy stworzenie niezawodnej ścieżki do sukcesu. Jest on intuicyjnym, prostym, a jednocześnie osadzonym w zabawie i praktyce sposobem na poprawę swojego komfortu i umiejętności w sytuacjach codziennych, ale również tych trudniejszych. Nie jest on żadną tajemną wiedzą, a jedynie naturalną odpowiedzią na nasze tempo życia, oraz konsumpcję relacji społecznych przez soczewki mediów społecznościowych, które mają mało wspólnego z autentycznym przekazem a ich świadomy odbiór wymaga od użytkownika czytania między liniami.

Na co odpowiada TUS?

Temat ogólnie pojętego rozwoju osobistego może często zaszczepić w ludziach przekonanie – „Jeżeli chcę zmienić świat – muszę zacząć od siebie”. Takie podejście samo w sobie może być bardzo konstruktywne, natomiast każdy kto miał do czynienia z pop-psychologią w 2026 roku zauważy, że częściej niż o budowie mostów w komunikacji słyszymy o stawianiu murów – ustalaniu granic, priorytetyzowaniu własnego komfortu i odcinaniu się od toksycznych ludzi. O ile są to również umiejętności ważne i przydatne, to niestety niekorzystny balans informacji o mostach i murach na korzyść tych drugich zostawia nas bez narzędzi zaradczych. TUS może być dobrą odpowiedzią na to, czego nie dowozi zaabsorbowana konstruktem „Ja” pop-psychologia. Dzięki treningowi można nauczyć się rozmawiać z innymi ludźmi – nie tylko z samym sobą. Można spodziewać się zmniejszenia oporu i lęku przed sytuacjami społecznymi i przede wszystkim – można oswoić się z umiejętnością słuchania i odpowiadania – zarówno z poszanowaniem wartości drugiej osoby jak i naszych własnych.

Autor: Zachary Grochala